-อภิญ ญาน วิช รู้ เก่ง ไวพจน์
-2เก่ง
1.ผู้ (ทำจนชิน เกิดตัวตนของผู้)
2.นัก (ยิ่งกว่าชิน ชำนาญ นิสัย)
-2เก่ง รู้ รู้ชัด
-2เก่ง ปโร(หย่อน) ปริ(ยิ่ง)
-6เก่ง เรียงจากหยาบไปละเอียด
1.รู้
2.รู้ชัด=ได้ผู้=ไอเด็น=แยก/เห็น=
เรียกอารมณ์+
จำแนก+
ประสบด้วยตนเอง (ปัจตัง)
3.กึ่งญาน คือ ได้ญานแต่ไม่รู้ตัวว่าได้
4.ญาน คือ ได้ญานและรู้ตัวว่าได้
5.อภิ=โรครัก=จุดสาหัส
จุดสาหัสอยู่หลังจุดสูงสุดเล็กน้อย
6.อุอภิ=
[โรครัก+อุเบกขา]=
จุดสูงสุด
-8เก่ง=3เล็ก3วิสุท4อิทธิ
เล็ก=เศษเสี้ยวของพุทธญานที่บางอรหได้
-3เล็ก
6869เล็ก สน (สนสีส คือ อิทธิ)
71เล็ก กรุนวิสุท (ปุริส)
73เล็ก อนาวรนวิสุท
-3วิสุท
71เล็ก กรุนวิสุท
72เล็ก คือ 40 ทัสนวิสุท
73เล็ก อนาวรนวิสุท