-อภิญ ญาน วิช รู้ เก่ง ไวพจน์
-3เห็น
1.เห็นไม่บ่อย เรียกว่า เห็น
2.เห็นบ่อย เรียกว่า ได้
3.เห็นเกือบทั้งวัน เรียกว่า ได้ผู้
-2เก่ง
1.ผู้ (ทำจนชิน เกิดตัวตนของผู้)
2.นัก (ยิ่งกว่าชิน ชำนาญ นิสัย)
-2เก่ง รู้ รู้ชัด
ไม่มีคำนิยาม แค่ความหมายกว้างๆ
-2เก่ง ปโร(หย่อน) ปริ(ยิ่ง)
-6เก่ง เรียงจากหยาบไปละเอียด
1.รู้=ไอเด็น=เห็น/ได้=
จำแนก+
ประสบด้วยตนเอง(ปัจตัง)
2.รู้ชัด=ได้ผู้
3.กึ่งญาน คือ ได้ญานแต่ไม่รู้ตัวว่าได้
4.ญาน คือ ได้ญานและรู้ตัวว่าได้
5.อภิ=
โรครักญาน=จุดสาหัส
(จุดสาหัสอยู่หลังจุดสูงสุดเล็กน้อย)
6.อุอภิ=
[โรครักญาน+อุเบกขา]=
จุดสูงสุด
-8เก่ง=3เล็ก3วิสุท4อิทธิ
เล็ก=เศษเสี้ยวของพุทธญานที่บางอรหได้
-3เล็ก
6869เล็ก สน (สนสีส คือ อิทธิ)
71เล็ก กรุนวิสุท (ปุริส)
73เล็ก อนาวรนวิสุท
-3วิสุท
71เล็ก กรุนวิสุท
72เล็ก คือ 40 ทัสนวิสุท
73เล็ก อนาวรนวิสุท
-อินทรีย์
+นิยามว่า ผู้/นัก
+อินทรีย์3 รูปินทรีย์ นามินทรีย์ สัทธินทรีย์
+รูปินทรีย์6
จักขุนทรีย์ โสตินทรีย์ ฆานินทรีย์ ชิวหินทรีย์ กายินทรีย์ ภวรูปินทรีย์(ปุริสินทรีย์ อิตถินทรีย์)
*ชาย นิยามว่า เจ้าของหญิง
*หญิง นิยามว่า ของชาย
+นามินทรีย์3 มนินทรีย์ เวทนินทรีย์ ชีวินทรีย์
+สัทธินทรีย์5
สัทธินทรีย์ วิริยินทรีย์ สตินทรีย์ สมาธินทรีย์ ปญินทรีย์