ลัทธิเต๋า

-ลัทธิเต๋า
+อมตะคัมภีร์เต๋าเต๋อจิง
เต๋า กฎธัมชาต
เต๋อ คุณธัม
จิง อมตะคัมภีร์
+เล่าจื่อ ผู้เขียนเต๋าเต๋อจิงและผู้ก่อตั้งลัทธิเต๋า
เต๋า=กดธัมชาต=กดแห่งกัม=หูม
+2ธัมชาตอู๋เหว่ย
1.อู๋เหว่ยนิยามว่า ยอมแพ้ทุกคนทุกสิ่ง
2.ถ้ายอมแพ้ไม่ครบทุกคนทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเรื่องที่ยอมแพ้ ก็จะยอมแพ้ผิดทาง
+2ธัมชาตจุดอู๋เหว่ย
1.จุดอู๋เหว่ยนิยามว่า จุดลงตัวเฉพาะเรื่องที่ทำให้สามารถยอมแพ้ได้ครบทุกคนทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเรื่องที่ยอมแพ้
2.จุดอู๋เหว่ยแก้ปมต้นเรื่องที่ยอมแพ้
+จงจี๋(เป้าหมายสูงสุด) มีชีวิตสมถะ ซอมซ่อ นอบน้อม ถ่อมตัว ด้อยค่า วิเวก อยู่กับตัวเอง ไม่ขัดแย้งเขา(สีล5ขึ้นเงา) อู๋เหว่ย ปริขัตตุง อนาภิช(ไม่แย่งแข่งขัดแย้งเขา แต่แข่งกับตัวเองทางธัมไม่ผิด)
+จุดจงจี๋=จุดศูนย์กลางวิถีชีวิต
+4จุดเดียวกัน จุดจงจี๋ จุดอู๋เหว่ย จุดปหาน จุดปริขัตตุง
+7กลวงโบ๋ นัยคล้ายโดยต่างกันตรงที่
1.อู๋เหว่ย มีแง่มุมว่า ยอมแพ้
2.วัชรสุญต มีแง่มุมว่า หูม
3.วิโมกสุญต มีแง่มุมว่า หุ่นยนต์
4.อีเนี่ยนซันเชียน(นิกายเทียนไถ) มีแง่มุมว่า มัชฌิม(ยืดหยุ่นปล่อยวาง)
5.อนัต มีแง่มุมว่า ควบคุมไม่ได้
6.ยัญกัม มีแง่มุมว่า ยัญเพื่อชดใช้กัม
7.12ยอมแพ้ มีแง่มุมว่า ยอมแพ้ละเอียดเท่าไร
+จวงจื่อ(นักปรัชญาเต๋ารุ่นต่อมา)ถามเรื่องตัวตนในนิทานคลาสสิคเรื่อง”จวงจื่อฝันว่าเป็นผีเสื้อ”
จวงจื่อฝันว่าตนเป็นผีเสื้อบินเล่นไปมาอิสระสุขเพลิดเพลินจนลืมไปว่าตนคือจวงจื่อ แต่เมื่อตื่นขึ้นก็ตกใจที่พบว่าตนยังเป็นจวงจื่อคนเดิม จึงถามว่า ตนเป็นคนหรือผีเสื้อ ตนเป็นของจริง(ภูต)หรือเป็นความฝัน(มโน)ของใครบางคน
-2ยุคเต๋าและศีล
1.ยุคลัทธิเต๋า(เต๋าเจีย) ยุคเล่าจื่อ+ยุคจวงจื่อ ยังไม่เป็นศาสนา ไม่ถือศีล
2.ยุคศาสนาเต๋า(เต๋าเจี้ยว) มีนักพรต มีพิธีกรรม มีการบำเพ็ญเซียน ถือศีลเคร่งครัด
2.1.ศีล5(เหมือนศีล5พุทธ)+ทานเจ
2.2.ศีลพรต(ศีล10ศีล180)+ทานเจ