ลัทธิเต๋า

-ลัทธิเต๋า
+อมตะคัมภีร์เต๋าเต๋อจิง
เต๋า กฎธัมชาต
เต๋อ คุณธัม
จิง อมตะคัมภีร์
+เล่าจื่อ ผู้เขียนเต๋าเต๋อจิงและผู้ก่อตั้งลัทธิเต๋า
+2ธัมชาตอู๋เหว่ย
1.อู๋เหว่ยนิยามว่า ยอมแพ้ทุกคนทุกสิ่ง
2.ถ้ายอมแพ้ไม่ครบทุกคนทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเรื่องที่ยอมแพ้ ก็จะยอมแพ้ผิดทาง
+2ธัมชาตจุดอู๋เหว่ย
1.จุดอู๋เหว่ยนิยามว่า จุดลงตัวเฉพาะเรื่องที่ทำให้สามารถยอมแพ้ได้ครบทุกคนทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเรื่องที่ยอมแพ้
2.จุดอู๋เหว่ยแก้ปมต้นเรื่องที่ยอมแพ้
+จงจี๋(เป้าหมายสูงสุด) มีชีวิตสมถะ ซอมซ่อ นอบน้อม ถ่อมตัว ด้อยค่า วิเวก อยู่กับตัวเอง ไม่แข่งขัน ไม่ขัดแย้ง(สีล5ขึ้นเงา) ไม่เอาชนะ ยอมแพ้ทุกคนทุกสิ่ง กต(กะตะ รู้จักพอ)
+เต๋า เต๋อ อู๋เหว่ย จงจี๋ ยถากัม ยัญกัม กต มัชฌิม เนกขัม จรณ สีลข้อเดียว นัยเดียวกันแค่ต่างแง่มุมเรียกรวมว่าเต๋า
+จงจี๋=กตญาน
เต๋า=แก่นพุทธวจนชั้นในสุด
+3คำนี้คล้ายกันโดยต่างกันตรงที่
1.อู๋เหว่ยมีแง่มุมว่า ยอมแพ้
2.วัชรสุญตมีแง่มุมว่า หูม
3.วิโมกสุญตมีแง่มุมว่า หุ่นยนต์
+จวงจื่อ(นักปรัชญาเต๋ารุ่นต่อมา)ถามเรื่องตัวตนในนิทานคลาสสิคเรื่อง”จวงจื่อฝันว่าเป็นผีเสื้อ”
จวงจื่อฝันว่าตนเป็นผีเสื้อบินเล่นไปมาอิสระสุขเพลิดเพลินจนลืมไปว่าตนคือจวงจื่อ แต่เมื่อตื่นขึ้นก็ตกใจที่พบว่าตนยังเป็นจวงจื่อคนเดิม จึงถามว่า ตนเป็นคนหรือผีเสื้อ ตนเป็นของจริง(ภูต)หรือเป็นความฝัน(มโน)ของใครบางคน
-2ยุคเต๋าและศีล
1.ยุคลัทธิเต๋า(เต๋าเจีย) ยุคเล่าจื่อ+ยุคจวงจื่อ ยังไม่เป็นศาสนา ไม่ถือศีล
2.ยุคศาสนาเต๋า(เต๋าเจี้ยว) มีนักพรต มีพิธีกรรม มีการบำเพ็ญเซียน ถือศีลเคร่งครัด
2.1.ศีล5(เหมือนศีล5พุทธ)+ทานเจ
2.2.ศีลพรต(ศีล10ศีล180)+ทานเจ